W jednej z niedawno wydanych przez UZP publikacji z orzecznictwem trafi\u0142em na ciekawy cytat z lipcowego wyroku Krajowej Izby Odwo\u0142awczej o sygnaturze KIO 2240\/24. Pe\u0142nej tre\u015bci wyroku nie ma, ale wygl\u0105da na to, \u017ce jednym z problem\u00f3w, nad kt\u00f3rym KIO musia\u0142o si\u0119 pochyli\u0107, by\u0142a opozycja wobec przyst\u0105pienia jednego z wykonawc\u00f3w. Mianowicie przyst\u0119puj\u0105cy z\u0142o\u017cy\u0142 przyst\u0105pienie w terminie, za\u0142\u0105czy\u0142 do przyst\u0105pienia potwierdzenia wys\u0142ania kopii do zamawiaj\u0105cego i odwo\u0142uj\u0105cego, ale problem w tym, \u017ce kopie te wys\u0142a\u0142 poczt\u0105. W efekcie do odwo\u0142uj\u0105cego trafi\u0142a ona 5 dni po tym, jak przyst\u0105pienie dosta\u0142o KIO.<\/p>\n\n\n\n
Izba stwierdzi\u0142a, \u017ce post\u0119powanie przyst\u0119puj\u0105cego by\u0142o prawid\u0142owe. Powo\u0142a\u0142a si\u0119 przy tym na fakt, \u017ce ustawa nie zawiera \u017cadnego wymogu w zakresie terminu dor\u0119czenia kopii przyst\u0105pienia. Jest termin na dor\u0119czenie przyst\u0105pienia do KIO, ale o przes\u0142aniu jego kopii ustawa wspomina tylko w kontek\u015bcie do\u0142\u0105czenia do przyst\u0105pienia dowodu, bez \u017cadnych regulacji dotycz\u0105cych faktycznego terminu dor\u0119czenia. Ponadto Izba pop\u0142yn\u0119\u0142a na szersze wody i powo\u0142a\u0142a si\u0119 na zasad\u0119 wynikaj\u0105c\u0105 z orzecznictwa TS UE, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 nie mo\u017cna ogranicza\u0107 prawa do \u015bcie\u017cki s\u0105dowej bez wyra\u017anego umocowania w przepisach, oraz na nieodwracalno\u015b\u0107 decyzji o uwzgl\u0119dnieniu opozycji.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
No dobrze. Faktycznie ustawodawca by\u0142 tu niekonsekwentny. Przy sk\u0142adaniu przyst\u0105pienia okre\u015bli\u0142 termin, do kt\u00f3rego ma wp\u0142yn\u0105\u0107 przyst\u0105pienie do Izby, jednak przy kopiach dla odwo\u0142uj\u0105cego i zamawiaj\u0105cego napisa\u0142 tylko o „do\u0142\u0105czaniu dowodu przes\u0142ania”. Przy konieczno\u015bci przes\u0142ania kopii odwo\u0142ania do zamawiaj\u0105cego wskaza\u0142 na obowi\u0105zek przekazania go w terminie na wniesienie odwo\u0142ania, „w taki spos\u00f3b, aby m\u00f3g\u0142 on zapozna\u0107 si\u0119 z jego tre\u015bci\u0105 przed up\u0142ywem tego terminu” – przy kopiach przyst\u0105pienia brak odpowiednika takiej regulacji. A na dodatek mamy jeszcze art. 508 ust. 2, kt\u00f3ry m\u00f3wi o wnoszeniu pism w formie pisemnej za po\u015brednictwem operatora pocztowego.<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3\u017c, orzeczenie mnie zaskoczy\u0142o, ale prawdopodobnie Izba faktycznie mia\u0142a tu racj\u0119 – nic nie zabrania przyst\u0119puj\u0105cemu, aby przes\u0142a\u0142 kopie elektronicznego przecie\u017c przyst\u0105pienia na pi\u015bmie; nic te\u017c nie nakazuje mu, aby przed dor\u0119czeniem przyst\u0105pienia Izbie odwo\u0142uj\u0105cy i zamawiaj\u0105cy mogli z kopiami si\u0119 zapozna\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Jednak jakie to ma konsekwencje dla post\u0119powania odwo\u0142awczego? C\u00f3\u017c, koszmarne. Bo podstawow\u0105 zalet\u0105 post\u0119powania odwo\u0142awczego na gruncie przepis\u00f3w Pzp jest jego sprawno\u015b\u0107. Nie ma tu przesy\u0142ania pism przez organ, wielotygodniowego oczekiwania na zwyk\u0142\u0105 korespondencj\u0119, jest za\u0142o\u017cenie, \u017ce wszystko ma odbywa\u0107 si\u0119 sprawnie, bez niepotrzebnych przestoj\u00f3w. Jak si\u0119 ma do tego fakt, \u017ce wci\u0105\u017c jednak dopuszczamy zdawanie si\u0119 na Poczt\u0119 Polsk\u0105, o kt\u00f3rej wiele mo\u017cna powiedzie\u0107, ale na pewno nie to, \u017ce jest rychliwa? Samemu zdarza\u0142o mi si\u0119 czeka\u0107 na polecone nie kilka dni, ale kilkana\u015bcie – i co wtedy, zamawiaj\u0105cy lub odwo\u0142uj\u0105cy pojad\u0105 na posiedzenie i dopiero wtedy dowiedz\u0105 si\u0119, \u017ce stron jest wi\u0119cej?<\/p>\n\n\n\n
Pomijam ju\u017c problemy czysto praktyczne zwi\u0105zane z uczestnictwem w posiedzeniu – liczba kopii pe\u0142nomocnictwa, pism procesowych, dowod\u00f3w. Ale to przecie\u017c tak\u017ce kwestie taktyczne. A do tego – przecie\u017c przyst\u0105pienie niekoniecznie jest pismem o tre\u015bci „przyst\u0119puj\u0119 po stronie zamawiaj\u0105cego\/odwo\u0142uj\u0105cego i mam interes”. Czasami przyst\u0119puj\u0105cy ju\u017c w przyst\u0105pieniu prezentuj\u0105 nie tylko swoje stanowisko, ale argumentacj\u0119 za nim stoj\u0105c\u0105. I co wtedy? Mam wra\u017cenie, \u017ce chcemy od takich niespodzianek odchodzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
A gdy cz\u0142owiek pomy\u015bli, \u017ce podobnie m\u00f3g\u0142by zamawiaj\u0105cy traktowa\u0107 odpowied\u017a na odwo\u0142anie (wszak pisma KIO o obowi\u0105zku dor\u0119czenia odpowiedzi na odwo\u0142anie w odpowiednim terminie Izbie i pozosta\u0142ym stronom maj\u0105 niezbyt mocn\u0105 podstaw\u0119 prawn\u0105, skoro samo wyznaczenie terminu jest troch\u0119 na bakier z art. 521 ust. 1 Pzp1<\/a><\/sup>).<\/p>\n\n\n\n I tak sobie my\u015bl\u0119, \u017ce skoro skutkiem obecnych przepis\u00f3w jest takie orzeczenie, to warto je wykorzysta\u0107 jako wskazanie luki w przepisach do za\u0142atania. I zmieni\u0107 ustaw\u0119, np. poprzez ukszta\u0142towanie odpowiedniej cz\u0119\u015bci art. 525 ust. 2 (czy art. 521) Pzp na wz\u00f3r art. 514 ust. 2 Pzp. Albo w dowolny inny spos\u00f3b, byle skutecznie eliminuj\u0105cy z obrotu takie perfidne ju\u017c w dzisiejszych czasach praktyki.<\/p>\n\n\n