Dobrych kilka lat temu dopad\u0142a mnie nag\u0142a potrzeba cytatu na temat obowi\u0105zku stosowania ustawy Pzp przy zam\u00f3wieniach, za kt\u00f3rych wykonanie wynagrodzenie nie jest p\u0142acone w formie pieni\u0105dza, ale tzw. barteru. Zajrza\u0142em zatem do komentarza wydanego przez UZP i ze zdziwieniem znalaz\u0142em na str. 34 wydania III stwierdzenie, \u017ce barter jest wy\u0142\u0105czony spod rygor\u00f3w Pzp. Ze zdziwieniem, poniewa\u017c \u017cy\u0142em w b\u0142ogim przekonaniu, \u017ce komentarz ten potwierdza, \u017ce barter to tak\u017ce zam\u00f3wienie – i moje b\u0142ogie przekonanie by\u0142o poniek\u0105d uzasadnione, wszak w dw\u00f3ch wcze\u015bniejszych wydaniach tak w\u0142a\u015bnie by\u0142o. Uzasadnienie by\u0142o do\u015b\u0107 kuriozalne – z uwagi na „cel przy\u015bwiecaj\u0105cy wprowadzeniu szczeg\u00f3lnych procedur wy\u0142aniania wykonawc\u00f3w, tj. racjonalne wydatkowanie \u015brodk\u00f3w pieni\u0119\u017cnych przez podmioty obowi\u0105zane do stosowania ustawy” s\u0142owo „odp\u0142atna” u\u017cyte w art. 2 pkt 13 Pzp nie powinno by\u0107 interpretowane zgodnie z doktryn\u0105 prawa cywilnego, ale niezale\u017cnie od niej. Skoro bowiem w systemie finans\u00f3w publicznych chodzi o wydatkowanie \u015brodk\u00f3w publicznych – rozumianych jako \u017cywa got\u00f3wka – to i zakres Pzp jest tak ograniczony*.<\/p>\n
Argumentacja ta jednak, cho\u0107 w tak szacownym miejscu (cho\u0107 nie wolnym od kontrowersji) przedstawiona, trudno trafia do przekonania. Wszak „odp\u0142atno\u015b\u0107” w polskim systemie prawnym jest nie\u017ale zakorzeniona i trudno nawet znale\u017a\u0107 bli\u017csze odniesienie do problemu pieni\u0119\u017cno\u015bci\/niepieni\u0119\u017cno\u015bci owej odp\u0142atno\u015bci w pi\u015bmiennictwie do kodeksu cywilnego – nawet w Systemie prawa prywatnego (rzuci\u0142em okiem na tom II i V), to \u017ce odp\u0142atno\u015b\u0107 mo\u017ce przybiera\u0107 r\u00f3\u017cne formy jest tak oczywiste, \u017ce traktuje si\u0119 to jako rzecz naturaln\u0105. A odrywanie sensu „odp\u0142atno\u015bci” od tego przyj\u0119tego na gruncie prawa cywilnego jest przedsi\u0119wzi\u0119ciem bardzo karko\u0142omnym.
\n
\nOstatnimi czasy sprawdza\u0142em, czy na tym polu nie pojawi\u0142y si\u0119 jakie\u015b nowinki (napadaj\u0105c o to przy okazji paru niewinnych ludzi, kt\u00f3rym za odpowiedzi dzi\u0119kuj\u0119). Kwerenda przeprowadzona w rozmaitych \u017ar\u00f3d\u0142ach przynios\u0142a w zasadzie oczekiwane rezultaty. Poza wspomnianym III wydaniem „niebieskiej ksi\u0105\u017ceczki”, za wy\u0142\u0105czeniem barteru opowiadali si\u0119 autorzy „Praktycznego przewodnika po procedurach zam\u00f3wie\u0144 publicznych” (swego rodzaju efemerydy z 2004 r.), jednak bez uzasadnienia. No i jako niejednoznaczn\u0105 nale\u017cy uzna\u0107 wypowied\u017a autor\u00f3w komentarza z Grupy Sienna, gdzie mowa o wynagrodzeniu „co do zasady” pieni\u0119\u017cnym. Oczywi\u015bcie, nie mo\u017cna przeoczy\u0107 s\u0142usznego odwo\u0142ania tam\u017ce do tre\u015bci dyrektywy 2004\/18\/WE, w kt\u00f3rej art. 1 ust. 2 lit. a co prawda te\u017c mowa og\u00f3lnie o „odp\u0142atnej umowie”, ale w tek\u015bcie angielskim znajdujemy sformu\u0142owanie „contracts for pecuniary interest”, kt\u00f3ry jednoznacznie wskazuje na kontekst pieni\u0119\u017cny, a nie jakiegokolwiek wynagrodzenia. Ten ostatni argument nie mo\u017ce jednak przechyli\u0107 szali. Co prawda ustawa Pzp stanowi implementacj\u0119 wspomnianej dyrektywy, jednak przepisy krajowe mog\u0105 narzuca\u0107 na Zamawiaj\u0105cych dodatkowe obostrzenia czy szerszy zakres stosowania (tak na przyk\u0142ad jest cho\u0107by w przypadku prog\u00f3w kwotowych \u2013 dyrektyw\u0119 stosujemy od tzw. prog\u00f3w unijnych, za\u015b przepisy krajowe od progu znacznie ni\u017cszego, 14.000 euro). <\/p>\n