O formie zobowiązania podmiotu trzeciego

Przez dość długi czas funkcjonowała zasada, że skoro zobowiązanie podmiotu trzeciego do udostępnienia wykonawcy zasobów niezbędnych do wykazania spełnienia warunków udziału w postępowaniu jest wymienione w ustawie, to powinno być zobowiązaniem pisemnym. Pisemnym czyli podpisanym. Oryginalnym. Jednak w pewnym momencie owa „pisemność” zobowiązania z ustawy zniknęła, a ponadto – póki jeszcze w ustawie była – odnosiła się tylko do tej szczególnej formy dowodu dysponowania zasobami podmiotu trzeciego, a nie do każdej formy. I zdarzały się sytuacje, które budziły moje wątpliwości. Wszak dowód dysponowania zasobem podmiotu trzeciego niekoniecznie musiał mieć formę zobowiązania.

Zdarzył się na przykład, w przetargu na pewną poniekąd skomplikowaną dostawę, pewien wykonawca, który sam nie spełniał warunków, ale na polskim rynku rozprowadzał i montował przedmiot zamówienia produkowany przez producenta, który warunek spełniał. I złożył najprostszy możliwy dokument dysponowania zasobami tego podmiotu: wystawioną przez niego fakturę proformę, z której wynikało wszystko, co tylko zamawiający mógł się zamarzyć – co, kiedy, jak i nawet za ile. Lepsze od przeciętnego zobowiązania… Problem był tylko w tym, że faktura ta – jak to faktury proformy mają w zwyczaju (a tym bardziej jeśli chodzi o fakturę proformę z innego kontynentu) – nie była podpisana. Ot, przyszła mailem. Od prezesa. Czepiać się? Zamawiający uznał, że skoro kodeks cywilny dopuszcza składanie oświadczeń woli w formie dokumentowej, to i trudno w tym przypadku to kwestionować. Nie wiem, czy w 100% w zgodzie z prawem, ale na pewno racjonalnie.

Dziś sytuacja nieco się zmieniła. Mamy powyżej progów unijnych postępowanie elektroniczne. Ustawodawca tu i ówdzie napisał, co i jak w tej postaci elektronicznej ma być podpisane i złożone. Zgodnie z art. 10a ust. 5 Pzp podpisu kwalifikowanego wymaga oferta, wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oraz oświadczenie wstępne wykonawcy (powyżej progów unijnych składane w formie JEDZa). Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia o dokumentach (które w międzyczasie zaczęło nas interesować, bo i dokumenty potwierdzające dysponowanie zasobem podmiotu trzeciego znalazły się w rozporządzeniu) mamy możliwość złożenia albo dokumentu elektronicznego, albo elektronicznej kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, przy czym poświadczenie to dokonuje się za pomocą podpisu kwalifikowanego.

Autor rozporządzenia nie napisał, że dokument elektroniczny, który jest składany w oryginale, musi być dokumentem podpisanym przez jego wystawcę podpisem kwalifikowanym. Definicje dokumentu elektronicznego nie zawierają wymogu jego podpisania – najlepszym przykładem definicja z ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne: „stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych”. I tyle, i nic więcej. Nasze rozporządzenie o użyciu środków komunikacji elektronicznej także. A zatem – choć może błądzę – dziś tym chętniej taką fakturę proformę bym przyjął…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.